Relacja coachingowa
2010-04-02 11:27:59
Jedną z dróg na podniesienie swoich kompetencji i umiejętności osobistych jest coaching. Podczas sesji coachingowych, uczymy się jak pomagać innym i jednocześnie poddajemy się auto coachingowi. Uczymy się w odpowiedni sposób formułować własne cele i sięgać po odpowiednie środki niezbędne do ich realizacji. Kursy coachingowe są zatem korzystne na dwóch płaszczyznach – wspierają rozwój umiejętności zawodowych i jednocześnie przyczyniają się do rozwoju osobistego. Specyficzna jest relacja pomiędzy uczestnikami sesji coachingowych. Współpraca z klientem przebiega tu w odmienny sposób niż na sesjach terapeutycznych czy consultingowych. Coachingu nie zaleca się w sytuacji gdy u klienta niezbędne jest usunięcie fizycznych lub psychicznych objawów jakiś zaburzeń. Podobnie nie jest tu możliwe wydawanie ekspertyz i podawanie gotowych receptur na rozwiązanie konkretnych problemów. Relacje w coachingu nie mogą również przypominać mentorstwa czy zwykłego nauczania. W takim przypadku przyjmuje się bowiem, że coach ma większą wiedzę niż klient i musi przekazać mu swoją wiedzę, zaś zasady coachingu mówią, że klient sam powinien wypracować własne rozwiązanie. Jeśli coaching ma przebiegać prawidłowo niezbędne jest wypracowanie przyjacielskich stosunków, klient musi ufać swojemu coachowi. Jeśli coaching ma przebiegać prawidłowo konieczne jest rozwinięcie przyjacielskich stosunków, klient musi ufać swojemu coachowi. Czasem zdarza się, że uczestnik sesji ma problemy z zaufaniem prowadzącemu, obawia się poddać coachingowi. Podczas szkoleń omawia się sprawdzone metody walki z oporem klienta. Jest wiele technik na skuteczne zwalczenie oporu po stronie klienta. Najważniejsze aby klient nie ujawniał oporu na elementarnym poziomie czyli aby po prostu chciał, z własnej, nieprzymuszonej woli, w nim uczestniczyć.